Actividade 30: O Universo e o Sistema Solar

1. Que é a matéria e enerxía escura?

Matéria escura:  En cosmoloxía, a chamada materia escura é unha hipotética materia de natureza descoñecida e que non emitiría radiación electromagnética detectábel, e cuxa única interacción observábel coa materia "normal" sería de natureza gravitatoria, de xeito que a súa presenza daría conta de movementos de rotación nas galaxias que non encaixan nos modelos gravitacionais aceptados, e outras observacións astronómicas que carecen actualmente de explicación satisfactoria, como algunhas lentes gravitatorias, a distribución de gas quente nalgunhas galaxias e cúmulos de galaxias ou a distribución anisotrópica na radiación de fondo cósmico de microondas. Todas estas observación esixen, ou ben un cambio de modelo cósmico, ou ben un aumento da masa tal que máis dun 63% da masa material do Universo debería corresponder a esta materia descoñecida. 

Enerxía escura:  Na cosmoloxía, a enerxía escura é unha forma hipotética de enerxía que estaría permeada no espazo, tendo unha forte presión negativa. De acordo coa teoría da relatividade, o efecto de tal presión negativa sería semellante, cualitativamente, a unha forza que axe en larga escala en oposición á gravidade. Tal efecto hipotético é frecuentemente utilizado por diversas teorías actuais que tentan explicar as observacións que apuntan a un universo en aceleración, así como para explicar a porción significativa de masa en falta no universo.

2. Cal é a idade do Universo? E o seu tamaño? O Universo ten uns ${\displaystyle 13.700}$ millóns de anos,​ con un error de 200 millóns de anos. Ten un diámetro de uns      93 000 millóns de anos luz.

3. Que son e cales son as reaccións de fusión que producen a enerxía das estrelas?

A nucleosíntese estelar é o conxunto de reaccións nucleares que teñen lugar nas estrelas durante

o proceso de evolución estelar antes do colapso gravitacional.

Estes procesos comezaron a entenderse a principios do século XX cando quedou claro que só 

as reaccións nucleares poderían explicar a gran lonxevidade da fonte de calor e luz do Sol.

Aproximadamente o 90% da enerxía producida polas estrelas procederá de reaccións de fusión

de hidróxeno para convertelo en helio.2 Máis do 6% da enerxía xerada procederá da fusión do 

helio en carbono. Mentres que o resto das fases de combustión dificilmente contribuirán

sensiblemente á enerxía emitida pola estrela ao longo da súa vida.

4. Que quere dicir "un planeta é o suficientemente grande para varrer os corpos menores dos arredores da súa orbita" Que a sua gravedade e o suficentemente forte para atraer os corpos menores a sua orbita.

5. O concepto de planeta e planeta anano é discutible. Cal e o criterio que se toma para esa clasificación. O criterio de clasificación dun planeta anano e:

• Está en órbita alrededor del Sol. Es decir, gira alrededor de este.

• Su masa es suficiente para que su propia gravedad supere a la fuerza de cuerpo rígido. En otras palabras: tiene forma esférica o casi esférica.

• No es satélite de un planeta. No gira alrededor de otro astro que no sea el Sol.

• No ha logrado limpiar las vecindades de su órbita. Cuando un astro alcanza un nivel de evolución determinado, este influye de forma incisiva en los astros que le rodean, bien atrayéndolos, alejándolos o haciéndolos girar alrededor de él. Este no es el caso de los planetas enanos, lo que provoca que existan otros astros relativamente independientes en los alrededores de su órbita.