Actividade 59: Novas tecnoloxías e materiais (primeira parte)

 estaneno: O estaneno é un material bidimensional (unha folla monoatómica de estaño, Sn, de só un átomo de grosor). A súa existencia foi prevista en 2013 e foi fabricada por crecemento epitaxial ( refírese á deposición dunha capa cristalina sobre un substrato cristalino, onde hai un rexistro entre a capa superior e o substrato)  sobre unha superficie de telururo de bismuto (Bi2Te3). 

biomaterial (pon exemplos): É calquera substancia que foi deseñada para interactuar cos sistemas biolóxicos con fins médicos, xa sexa terapéutico (tratamento, suplementación, reparación ou substitución dunha función tisular do organismo) ou diagnóstico. Para crear un biomaterial pódense usar metais, cerámica, plástico, vidro e incluso células e tecidos vivos.

grafeno: O grafeno é unha substancia composta de carbono puro, con átomos dispostos nun patrón hexagonal regular, semellante ao grafito. É un material case transparente. Unha folla dun átomo de grosor unhas 200 veces máis resistente que o aceiro máis resistente actual, a súa densidade é aproximadamente a mesma que a fibra de carbono e unhas cinco veces máis lixeira que o aluminio.

materiais intelixentes (pon exemplos): son materiais manipulados para responder de forma controlable e reversible, modificando algunhas das súas propiedades, a estímulos externos como unha determinada tensión mecánica ou unha determinada temperatura, entre outros.Materiais de memoria de forma. Materiais electrorreolóxicos e magnetoreolóxicos. Materiais fotoactivos. Materiais cromoactivos.

semicondutores: Un semicondutor (abreviado, SC) é un elemento que se comporta ben como condutor ou como illante dependendo de diversos factores, por exemplo: o campo eléctrico ou magnético, a presión, a radiación que o incide ou a temperatura do material. .ambiente no que se atopa.1 Os elementos químicos semicondutores da táboa periódica son 

Cd	12	2 e-
Al, Ga, B, In	13	3 e-
Si, C, Ge	14	4 e-
P, As, Sb	15	5 e-
Se, Te, (S)	16	6 e-

materiais nanoporosos: Pódese definir en termos xerais como po con gran superficie e poros nanoscópicos. Os MOF son unha familia de compostos porosos baseados en ións metálicos ou grupos coordinados con ligandos orgánicos para formar estruturas porosas uni, bidimensional e tridimensional.

nanocelulosa: É un tecido de microfibra ou celulosa biodegradable que se obtén a partir da fibra de madeira, tamén son unha cadea de moléculas de celulosa tubular alongada cunha relación de aspecto lonxitude-diámetro marcada.

materiais topolóxicos: É un material con simetría de inversión temporal e orde topolóxica non trivial, compórtase como un illante no seu interior, pero cuxa superficie contén estados dirixidos, o que significa que os electróns só poden moverse pola superficie do material.

shrilk: É un material biodegradable que procede da cutícula dos insectos, composto principalmente por varias capas de quitina, que fai referencia a un polímero composto por polisacáridos e proteínas que se organizan nunha estrutura similar á da madeira.

materiales autoreparables: Son aqueles materiais intelixentes que, despois de sufrir danos, defectos, cortes ou fracturas, poden volver ao seu estado orixinal provocando a súa propia reparación. Os primeiros materiais de autocuración foron polímeros (plásticos feitos de moléculas longas e repetidas) cun tipo de adhesivo interno incrustado creado en 2001.